In het huidige game-universum is al zowat alles geprobeerd. Nieuwe genres kan je moeilijk uit het niets creëren, maar af en toe komt iemand wel eens met een leuk idee. Zo ook bij Starhawk, dat een third-person shooter wil combineren met tower defense. Doe daar nog een stevige saus van multiplayer over en je zou wel eens een interessante game kunnen hebben.

Starhawk draait vooral rond zijn multiplayermogelijkheden, maar dat wil niet zeggen dat er geen singleplayer is die alles een beetje kan kaderen. Het verhaal draait rond Emmett, die samen met zijn vriend Cutter door het heelal reist. Ze zijn huurlingen die worden ingehuurd wanneer er problemen zijn met Scabs. Deze monsters zijn mensen die ten prooi zijn gevallen aan Rift Energy. Die energie is een immense bron van inkomsten voor zowat iedereen. Spijtig genoeg heeft het ook een nefaste bijwerking. Sommige mensen kunnen geïnfecteerd worden door de rift, waarna ze veranderen in bloeddorstige gekken. Wanneer de Scabs een te groot probleem worden, wordt er een beroep gedaan op Emmet en Cutter, om de gruwelbevolking een beetje in te perken.

Tijdens een van zijn missies ontdekt Emmett dat zijn broer Logan de leider van de Scabs is geworden. Logan verdween jaren geleden en werd dood geacht. Logan leeft echter nog, al is hij zelf ook veranderd in een Scab. Gedreven door zijn wraakgevoelens jegens Emmett vormt hij de ongecoördineerde Scabs om tot een leger dat heel wat vernieling hoopt aan te richten. Nu is het dus aan Emmett en Cutter om Logan te stoppen.

Het verhaal van Starhawk is vrij mager en ook redelijk kort. Op minder dan zes uurtjes kan je het helemaal uitspelen en het lijkt dan ook eerder dat de singleplayer een grote tutorial is voor wat je kan verwachten in de multiplayer. Je kan gewoon geraken aan de controls en je leert alle verschillende gameplayelementen, maar het echte werk begint duidelijk pas in de multiplayer.

Muurtjes bouwen

Als shooter is Starhawk vrij middelmatig. Je beschikt over een redelijk klein arsenaal aan wapens en wij gebruikten in de singleplayer negentig procent van de tijd hetzelfde machinegeweer. Het speciale aan Starhawk is alles wat je daarnaast kan gebruiken. Om te beginnen kan je allerhande zaken bouwen, terwijl je aan het spelen bent. Zo kan je een muur neerzetten voor extra bescherming en je kan ook een toren bouwen voor je snipers of een supply bunker voor extra munitie. Je kan ook turrets bouwen, een tank of een buggy, om zo iets meer vuurkracht te hebben. Bouw je een outpost, dan komen wat mannen je helpen tijdens je gevecht. Je kan ook jetpacks bouwen of een Hawk. Dat laatste is een mech die je ofwel op de grond kan gebruiken ofwel kan omvormen tot een jet. In Starhawk zal je immers ook flink wat luchtgevechten moeten aangaan. Een leuke afwisseling, want anders zou het allemaal nogal eentonig worden.

Het idee van die tower defense is heel goed gevonden, maar het spijtige is dat het er in de singleplayer voor zorgt dat je met momenten veel te sterk bent. Voor een groot gevecht word je altijd gewaarschuwd wat er allemaal staat te gebeuren. Je kan je dus goed voorbereiden en een flink aantal turrets bouwen, een paar outposts uit de grond stampen of misschien een hawk klaarzetten voor een van je kameraden. Doe je dat goed, dan is elk gevecht in Starhawk een makkie. Je kan natuurlijk niet oneindig bouwen, want er zit een beperking op het aantal gebouwen en je moet genoeg energie verzameld hebben. Die energie krijg je wanneer je vijanden doodschiet, maar het maximum aantal gebouwen is echter zo hoog, dat je daar nooit mee in de problemen zal komen en ook de energie vliegt je om de oren. Om maar te zeggen dat naast een mager verhaal en de korte lengte, de singleplayer van Starhawk ook niet bepaald uitdagend is. Misschien kan de multiplayer soelaas brengen?